Τι θα κάνουμε λοιπόν;

Τι θα κάνουμε λοιπόν, με όλα αυτά που δεν εκφράζονται; Κάπου πρέπει να πάνε και αυτά. «Στα σκουπίδια»  Μα και τα σκουπίδια πρέπει κάπου να πάνε.  Δεν άκουσα τι είπατε; Αυτά θα εξαφανιστούν κάποτε;  Μα και εμείς το ίδιο  θα εξαφανιστούμε αγαπητοί μου φίλοι.

Ήρεμα την ημέρα, παραμιλάμε στον ύπνο μας το βράδυ. Σοβαρά την ημέρα, τη νύχτα χάσκουμε με το στόμα ανοιχτό.

Εναλλαγές γελοιότητας και κύρους.

Και κάποτε ξημερώνει, πρωί πρωί κάτω από ένα χλωμό ήλιο, δίπλα σε ένα φλιτζάνι καφέ…

Τα έχω ξανακάνει όλα αυτά…! Καλά λοιπόν. Ανακεφαλαιώνοντας θα ήθελα να πω, ότι ο ορίζοντας μπορεί και να μην είναι παρά μόνο μία νοητή γραμμή————– θα ήθελα να πω ότι το κρυφτό είναι επικίνδυνο παιχνίδι, γιατί μπορεί κανείς να χαθεί στα αλήθεια.

Τώρα λέω να πηγαίνω…